Translate

The Stranglers - Το χαλασμένο σόλο του ''Golden Brown''



Όταν ήμασταν έφηβοι υπήρχε πάντα ένα συγκρότημα πάνω απ' όλα τα υπόλοιπα. Ακόμα και σήμερα, αν με ρωτήσει κάποιος γιατί ήμουν τόσο παθιασμένος με τους Stranglers στα νιάτα μου θα του απαντούσα ότι ήταν η πρώτη punk μπάντα που άκουσα να τραγουδάει για εξωγήινους και Vikings, για καράτε και μηχανές,για τον Yukio Mishima και τον Λεων Τρότσκι, για την πρέζα και τα μικρά κορίτσια, για τον Νοστράδαμο και τους αρουραίους, για την Σουηδία και τα σύννεφα της για το Κοράκι του Ποε και την σύγχρονη αποξένωση!!
Για εμένα οι Stranglers ήταν το συγκρότημα που υποστήριζα σταθερά και παθιασμένα στους κολλημένους ροκάδες συμμαθητές μου κάθε φορά που εκείνοι επέμεναν ότι δεν υπάρχει άλλη μπάντα σαν τους Doors !!

Το ''Down in the sewer'' το τελευταίο τραγούδι του ''Rattle Norvegicus'' είναι για μένα ένα από τα σπουδαιότερα punk τραγούδια του 1977 και ένα από τα πιο συμβολικά εκείνης της εποχής!!
Ένα μακρύ (για τα punk δεδομένα) κομμάτι βουτηγμένο στο κατάμαυρο DNA των Stranglers και ταυτόχρονα ένα σπάνιο απόσταγμαόλων των μεγάλων στιγμών που άφησε πίσω του το συγκρότημα!!


Ένα σκληρό γκροτέσκο τραγούδι με το μπάσο του Ζαν Ζακ Μπερνελ να σε μαστιγώνει αλύπητα και το ψυχεδελικό όργανο του Ντειβ Γκρινφιλντ να ''τριπάρει'' πάνω σε ένα απροσδόκητο rhythm section των drums του Τζετ Μπλακ και της Telecaster του Χιου Κορνγουελ !!
Το 'Down in the sewer'' ήταν το τελευταίο κομμάτι της πρώτης συναυλίας των Stranglers στο Rock in Athens !!

Το τελευταίο κομμάτι ενός σετ το οποίο ουσιαστικά έδωσε ''ρεύμα'' στο πρώτο rock φεστιβάλ
που έγινε ποτέ στην Ελλάδα !!!
Τους θυμάμαι να βγαίνουν σε μια σκηνή καλλυμένη με λευκά σεντόνια τέσσερεις μαυροφορεμένοι άντρες ο Μπερνελ γυμνός από την μέση και πάνω και ο Μπλακ να ξεκινά το beat του ''Nice n' sleazy''...
Μετά από 2-3 ξερά συνθετικά ''περάσματα'' του Γκρινφιλντ αυτό το γνώριμο ριφ μπάσου και κιθάρας ήταν σαν να έδωσε ένα κοινό σύνθημα σε όλους μας μέσα κι έξω από το Καλλιμάρμαρο !!

Η ατμόσφαιρα ηλεκτρίστηκε αμέσως ...γιατί αν οι Television ήταν οι θυρωροί του φεστιβάλ οι Stranglers ήταν εκείνοι που ''έβαλαν φωτιά'' και μας ανέβασαν όλους έναν όροφο πιο κάτω από τον έβδομο ουρανό της Punk αλητείας των Clash που ακολούθησε την επόμενη μέρα !!!


Στις κερκίδες οι μπάτσοι αντιμετώπιζαν το πρώτο δυναμικό ''ντου'' στον συναυλιακό χώρο οι μάνικες έριχναν νερό στον κόσμο που έσκαγε από την ασφυκτική ζέστη και στην σκηνή οι Stranglers είχαν ήδη ξεκινήσει το ''Hanging around''.

Bέβαια η ιστορία του Rock in Athens θέλει να θυμάται περισσότερο τους Clash και να παραγκωνίζει η και να αγνοεί ακόμα τη σημασία της εμφάνισης των Stranglers!!
Αλλά γι αυτό ίσως να φταίνε και οι ίδιοι επειδή την εποχή που βρεθήκαν πρώτη φορά στην Αθήνα ήταν η περίοδος όπου προσπαθούσαν να πλησιάσουν τον Τύπο και να αποτινάξουν από πάνω τους την σεξιστική ταμπέλα που τους βασάνιζε-για να είμαστε ειλικρινείς ποτέ δεν ήταν περισσότερο η λιγότερο σεξιστές από οποιαδήποτε άλλη μπάντα της πρώτης punk περιόδου !!



Όποτε όταν οι Stranglers έπαιξαν πρώτη φορά στην Αθήνα ξέχασαν να τραγουδήσουν το ''No more heroes'' κάτι που απογοήτευσε πολλούς σκληροπυρηνικούςφανς !!
Αντίθετα τραγούδησαν τα ''Bitching'' και ''I feel like a wog΄΄ από το ομότιτλο δεύτερο άλμπουμ τους πριν κάνουν ένα τεράστιο πέρασμα από την σύγχρονη και πιο new wave πλευρά τους με το ''Uptown'' ...''Skin deep'' και ''Let me down easy'' !!

Το πολυαναμενόμενο  ''Golden Brown'' σημαδεύτηκε για πάντα στις μνήμες μας από το ξεκούρδιστο καθαριστικό σόλο του και το σπαρακτικό βλέμμα του Κορνγουελ όπως αυτό απαθανατίστηκε στις κάμερες της ΕΡΤ αλλά ευτυχώς ακολούθησαν το ''Midnight summer dream'' και το ''Strange little girl'' (με κουρδισμένη την κιθάρα πλέον) πριν από το φινάλε με την μεγάλη βουτιά στον υπόγειο κόσμο των αρουραίων !!


Οι Stranglers κατέβηκαν απ την σκηνή επέστρεψαν για ένα σύντομο encore με το ''Raven'' και μετά πέταξαν μακριά αφήνοντας μας αντιμέτωπους με κάποιες αλήθειες που λίγο πολύ γνωρίζαμε.
Oι Stranglers ποτέ δεν τα βρήκαν με τους ανθρώπους των ΜΜΕ αλλά η μουσική τους έκανε μια τεράστια διαφορά γιατί εκπροσωπούσε τον πραγματικό ήχο των μικρών πόλεων του Ηνωμένου Βασιλείου !!

Τα τρία εξαιρετικά άλμπουμ τους από την πρώτη Punk περίοδο περιείχαν στην ουσία όλη την ασχήμια της Βρετανικής ζωής φιλτραρισμένη όμως από την σκοτεινή και αλλόκοτη αίσθηση του χιούμορ που τους χαρακτήριζε!!
Γι αυτό κι έχω βαρεθεί να ακούω την γενικευμένη άποψη εκείνης της εποχής που λέει ότι :
οι Clash μας έκαναν όλους να θέλουμε να φτιάξουμε συγκροτήματα !!

Για έμενα και για αρκετούς ελπίζω ακόμα εκείνη η εμφάνιση των Stranglers στο Rock in Athens θα μας θυμίζει ένα φοβερό ταξίδι ,,,ενα ανεπανάληπτο ''φευγιό'' της ψυχής μας από τους υπονόμους σε αξέχαστα καλοκαιρινά όνειρα !!!

Athanasios Karatzias