Translate

Η μεγαλοφυΐα του Johann Pachelbel



O Johann Pachelbel (1653-1706) ήταν Γερμανός μπαρόκ συνθέτης, ο οποίος υπήρξε εξαιρετικά δημοφιλής στην εποχή του. Το πλούσιο έργο του αποτέλεσε μοντέλο, τόσο για τους σύγχρονούς του συνθέτες (o Μπαχ π.χ. ήταν μαθητής του) όσο και για τις γενιές που ακολούθησαν. Στον 20 αιώνα έγινε ευρύτατα γνωστός κυρίως για την μελωδία που καλείται “Κανόνας του Pachelbel”.

Αυτή η μελωδία είναι μια φαινομενικά απλή ακολουθία από νότες. Υπάρχει όμως κάτι περισσότερο σε αυτήν από ότι φαίνεται (ή μάλλον ακούγεται), γι’ αυτό άλλωστε αποτέλεσε και “κανόνα”, και μάλιστα τον δημοφιλέστερο όλων των μουσικών κανόνων. Αρκεί να σκεφτεί κανείς τα εξής: υπάρχουν 12 νότες στην δυτική μουσική, και αν συμπεριλάβει κανείς τόσο την μείζονα όσο και την ελάσσονα χορδή εκάστης, έχουμε 24 βασικούς ήχους. Οι συνδυασμοί που προκύπτουν από τους διάφορους συνδυασμούς αυτών, είναι 248.832. Ο Pachelbel βάσισε τη σύνθεσή του σε ένα από αυτούς τους 248.832 συνδυασμούς.

Το αποτέλεσμα: Ο Χαίντελ χρησιμοποίησε τον Κανόνα του Pachelbel στο κυρίως θέμα και τις βαριάντες στο Organ Concerto Op. 7 No. 5. Ο Μότσαρτ τον χρησιμοποίησε στο Μαγικό Αυλό και το Piano Concerto No. 23. O Χάυντν στο Opus 50 No. 2.

Το 1942 ο Alexander Vasilyevich Alexandrov συνέθεσε τον Σοβιετικό ύμνο κατά παραγγελία του Στάλιν, ο οποίος πρωτοπαίχτηκε επίσημα το 1944. Φοβούμενος ότι τυχόν δυσαρέσκεια θα τον οδηγούσε στη Σιβηρία (ή στην καλύτερη περίπτωση σε μια σφαίρα στο πίσω μέρος του κεφαλιού), ο Alexandrov διάλεξε το σίγουρο δρόμο: βάσισε τον νέο ύμνο στον Κανόνα του Pachelbel, και έτσι πήρε τον τίτλο του Λαϊκού Καλλιτέχνη της ΕΣΣΔ και το Βραβείο Στάλιν.

Οι παγκοσμίως δημοφιλέστατες επιτυχίες “Let it be” των Beatles, “No woman no cry” του Βοb Marley, “With or without you” των U2, “Go West” των Pet Shop Boys, “Tunnel of love” των Dire Straits, “All together now” των The Farm, “I should be so lucky” της Kylie Minogue, και αναρίθμητες άλλες που βγαίνουν κάθε χρονιά, βασίζονται στον Κανόνα του Pachelbel.


Το ίδιο και η “Συννεφιασμένη Κυριακή” του Βασίλη Τσιτσάνη. Το ίδιο και ο “Θεός” του 2010 του Νίνο.

Ο,τι και να βγει σε όλο τον δυτικό κόσμο και βασίζεται στον Χρυσό Κανόνα, θα γίνει τεράστια επιτυχία. Είναι σαφές ότι αυτή η ακολουθία από νότες διεγείρει κάτι το οποίο υπάρχει καταχωρημένο στον εγκέφαλό μας, κάτι το οποίο υπάρχει γραμμένο στα γονίδιά μας.



Danny Abas