Translate

15/8/1969 η πρώτη μέρα του Woodstock



Λίγο πριν την έναρξη του εκείνου του ιστορικού φεστιβάλ κανείς δεν υποπτευόταν τη σημασία αυτής της γιορτής ούτε γνώριζε πως έμελλε να γίνει το διασημότερο φεστιβάλ στην ιστορία της μουσικής και πως με το όνομά του θα χαρακτήριζε όλη εκείνη τη γενιά της δεκαετίας του '60. Περισσότερο σημασία είχε, μάλλον, το γεγονός ότι θα γινόταν τελικά, κάτι το οποίο ήταν αμφίβολο σχεδόν μέχρι την τελευταία στιγμή, αφού μόλις μια μέρα πριν την έναρξη, η οργάνωση φαινόταν μηδαμινή (μάλιστα, ούτε καν η σκηνή δεν είχε στηθεί). Μόνο οι χιλιάδες κόσμου που είχαν συρρεύσει σε αυτήν την μικρή κωμόπολη της Νέας Υόρκης, που ονομαζόταν Woodstock, πρόδιδαν ότι εκεί κάτι συνέβαινε.


Ωστόσο, η ανησυχία ήταν έντονη τόσο στους θεατές που είχαν μαζευτεί και με ανυπομονησία περίμεναν να δουν ζωντανά τόσα πολλά και βαρυσήμαντα ονόματα της ροκ σκηνής, όσο και στους διοργανωτές που ήλπιζαν να αποκομίσουν σημαντικά οφέλη από αυτό το φεστιβάλ.

Αυτό συνέβαινε το πρωί τις 15ης Αυγούστου...


Παρ' όλα αυτά, όσοι ξύπνησαν στο κτήμα του γαιοκτήμονα Max Yasgur όπου θα διεξαγόταν το φεστιβάλ, την Παρασκευή 15 Αυγούστου 1969, έκπληκτοι είδαν τα πάντα να βρίσκονται στη θέση τους, η σκηνή, τα φώτα, οι χώροι υγιεινής, οι σταθμοί πρώτων βοηθειών ακόμη και ειδικοί χώροι όπου πουλούσαν αλκοόλ και... "καλής ποιότητας" μαριχουάνα, όπως δήλωσαν από τα μικρόφωνα. Έτσι, όλα προμήνυαν πως θα κυλούσαν ομαλά....Εκτός της κίνησης....



Το απομεσήμερο της Παρασκευής, 15 Αυγούστου, η διάσημη τραγουδίστρια της ροκ Τζάνις Τζόπλιν, αγουροξυπνημένη ακόμα, προσπαθούσε να τονωθεί μ' έναν πικρό καφέ καθώς το νοικιασμένο ελικόπτερο στο οποίο επέβαινε πετούσε πάνω από τα καταπράσινα λιβάδια της περιοχής Μπέθελ. Η Αμερικανίδα τραγουδίστρια είχε άσχημα προαισθήματα, καθώς κοίταξε τον ολοένα και πιο βαρύ ουρανό της βορειοανατολικής πολιτείας. Ξαφνικά, ο πιλότος έγειρε προς το μέρος της λέγοντας: "Να 'μαστε! Κοίταξε εκείνο το λόφο εκεί κάτω, τον μοναδικό που δεν είναι πράσινος. Όλοι αυτοί είναι άνθρωποι και σε περιμένουν". Η Τζόπλιν έτριψε τα μάτια της για να βεβαιωθεί ότι δεν ονειρευόταν: Κάτω από τα πόδια της, μία τεράστια έκταση 2.400 στρεμμάτων καλύφθηκε από ένα πυκνό, πολύχρωμο "δάσος" 500.000 ανθρώπων. Μόλις τότε άρχισε να υποψιάζεται ότι αυτό που την περίμενε δεν ήταν μία ακόμα συναυλία σαν τις άλλες, αλλά το ραντεβού μιας ολόκληρης γενιάς, της γενιάς του μπέιμπι μπουμ και της αμφισβήτησης, της ροκ και της μαριχουάνας, του πολιτικού ριζοσπαστισμού και της σεξουαλικής επανάστασης.


Richie Havens             5:07 pm – 7:00 pm




Ο ήλιος έδυσε πίσω από δυσοίωνα σύννεφα, αλλά κανείς δεν έδωσε σημασία. Η συναυλία άρχισε μέσα σε ένα πανδαιμόνιο χειροκροτημάτων και ξεφωνητών, όταν το τεράστιο δίκτυο από μικρόφωνα, κονσόλες, ενισχυτές, αναμεταδότες και ηχεία πήρε μπρος και γέμισε το Γούντστοκ με τη βαθιά, μελωδική φωνή του Richie Heavens.
Αν και ηχητικά, αλλά και μουσικά, δεν είδαμε στο φεστιβάλ τις καλύτερες επιδόσεις από τους καλλιτέχνες, ωστόσο το ξεκίνημα της συναυλίας την Παρασκευή το απόγευμα με τον Richie να τραγουδάει μόνο με την κιθάρα του το "Freedom" ήταν ό,τι πρέπει για να μεταδώσει το στίγμα του φεστιβάλ με τον καλύτερο τρόπο.
Και δεν ήταν μόνο αυτό. Ο Ritchie είχε υποχρεωθεί να μείνει στην σκηνή μέχρι να έρθει ο επόμενος  που θα ανέβαινε , που ήδη είχε αργήσει και ο Heavens αφού εξάντλησε όλα τα τραγούδια που είχε άρχισε να αυτοσχεδιάζει πάνω σε ένα τραγούδι που είχε στο μυαλό του να δημιουργήσει για τον επόμενο δίσκο του και η βάση του ήταν ένα παλιό gospel τραγούδι με την ονομασία Motherless Child.
Το Freedom τραγούδι-σύμβολο της γενιάς της αμφισβήτησης.




Swami Satchidananda            7:10 pm – 7:20 pm     

O ιερέας Swami έκανε την εναρκτήρια τελετή του φεστιβάλ με μια μυστικιστική ευχή για την Γή και για αυτούς που την βοηθούσαν αλλά και για τους παρευρισκόμενους.






Sweetwater     7:30 pm – 8:10 pm






Bert Sommer   8:20 pm – 9:15 pm 







Tim Hardin      9:20 pm – 9:45 pm







Η βροχή που τόσο φοβούνταν οι οργανωτές πραγματικά ξέσπασε και συνεχίστηκε σχεδόν αδιάκοπα όλη τη νύχτα της Παρασκευής. Το πρωί του Σαββάτου, η φάρμα του Γιασγκούρ είχε πια μετατραπεί σε τεράστιο βούρκο. Το χάος ήταν απερίγραπτο: Φαγητό και ποτά δεν υπήρχαν, καθώς τα φορτηγά της τροφοδοσίας κολλήσανε στη λάσπη και το μποτιλιάρισμα στην "Οδό Ευτυχίας" παρέλυσε τα πάντα. Εμφανίστηκε έλλειψη πόσιμου νερού και φαρμάκων και το αναπόφευκτο "ράδιο αρβύλα" έκανε λόγω για τρομερή επιδημία δυσεντερίας ή και πιο σοβαρών μολυσματικών ασθενειών.

Από τον Ravi Shankar και μέχρι τα ξημερώματα έβρεχε συνεχώς, αλλά κανείς δεν έφυγε από εκεί.



Ravi Shankar   10:00 pm – 10:35 pm








Melanie           10:50 pm – 11:20 pm






Arlo Guthrie    11:55 pm – 12:25 am 





Joan Baez 12:55 am – 2:00 am






Ο Τζέφρι Σάρτλεφ χαιρέτισε το πλήθος λέγοντας: "Αυτό που ζούμε σήμερα, είναι μια νέα αμερικανική επανάσταση. Η διαφορά της με τις άλλες επαναστάσεις είναι ότι τούτη εδώ δεν έχει εχθρούς!". Και σε μία ειρωνική χειρονομία "καλής θέλησης", αφιέρωσε το επόμενο τραγούδι στον υπερσυντηρητικό κυβερνήτη της Καλιφόρνιας, θερμό υποστηρικτή του πολέμου του Βιετνάμ, Ρόναλντ Ρήγκαν. Το τραγούδι που συγκλόνισε ήταν μία αντιπολεμική μπαλάντα της 6 μηνών εγκύου Τζόαν Μπαέζ, η οποία προκάλεσε ένα κύμα συγκίνησης και αλληλεγγύης όταν αναφέρθηκε στον άντρα της και στους άλλους ακτιβιστές του αντιπολεμικού κινήματος που είχαν κλειστεί από την κυβέρνηση του Ρίτσαρντ Νίξον στις αμερικανικές φυλακές.





Οι διοργανωτές φοβήθηκαν ότι τα τεντωμένα νεύρα των επισκεπτών θα έφερναν, κάποια στιγμή, ανεξέλεγκτες εκρήξεις βίας που θα μπορούσαν να μετατρέψουν τη γιορτή σε τραγωδία. Σε οποιαδήποτε πόλη 500.000 κατοίκων με το ένα δέκατο των προβλημάτων του Γούντστοκ, κάποια επεισόδια βίας λόγω εκνευρισμού θα ήταν αναπόφευκτα

Στο Γούντστοκ, όμως, δεν σημειώθηκε ούτε ένα περιστατικό. Κάποια στιγμή που δύο άντρες λογομάχησαν έντονα κοντά στην κεντρική εξέδρα, άλλα άτομα τους περικύκλωσαν και άρχισαν να τραγουδάνε ρυθμικά "Ειρήνη! Ειρήνη!", μέχρι που οι δύο καβγατζήδες έδωσαν τα χέρια εισπράττοντας τα χειροκροτήματα χιλιάδων παρευρισκομένων.
Η λάσπη όμως ήταν ένα εμπόδιο που δεν μπορούσαν να ξεπεράσουν και έτσι η πρώτη μέρα τελείωσε στις 2.00 τα ξημερώματα με την ευχή να σταματήσει η βροχή.



Danny Abas