Translate

Η γνώμη μας για τον The Later Tapes Vol.1: Antiquities του Bill Randen.



O Βασίλης Μαντζάνας ή κατά κόσμων Bill Randen είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση μουσικού.
Όχι δεν έχει κάτι ο Βασίλης το αντίθετο μάλιστα , έχει ταλέντο ως συνθέτης, μουσικός, κιθαρίστας και τραγουδιστής, όμως η αλήθεια είναι ότι εμείς που τον γνωρίσαμε με τους The Randen, ο ήχος ήταν πιο hard rock παλιάς κοπής και με στίχους πιο επαναστατικούς.
Δίσκος καταπληκτικός σε ήχο και σε παραγωγή μιας και πήγαινε αντίθετα στο ρεύμα της εποχής, βλέπε stooner.








Εκεί που περιμέναμε την συνέχεια, ο Βασίλης βγάζει ένα single , το Of many, σε ήχο μεταξύ Neil Young, Bob Dylan και Willie Nelson.
Κουβαλώντας folk μελωδίες και σε ορισμένα σημεία country φόρμες με μεσογειακά όργανα στην παραγωγή.
Μια εξαιρετική συνεργασία με την Dusk που μας άφησε άφωνους από το αποτέλεσμα στο Sweet Departure που έρχεται ως δεύτερο single και είπαμε οκ, κάπου εδώ θα επανέλθει στον πρότερο ήχο του.




Επόμενο βήμα του ήταν το Misfit Yonder σε electroshpere Willie Nelson ύφος.
Βγαίνει το αλα Neil Young, Τhe One και περιμέναμε την συνέχεια.

Ο πρώτος του solo δίσκος λέγεται The Later Tapes Vol.1: Antiquities και όπως ο ίδιος δηλώνει είναι τραγούδια από διαφορετικές εποχές, με διαφορετικά θέματα αλλά ουσιαστικά καταγράφει μια ιστορία από την αρχή μέχρι το τέλος.


 Τα Of many, Sweet Departure , Misfit Yonder και το Τhe One είναι τέσσερα από τα 10 τραγούδια που αποτελούν κομμάτια αυτής της ιστορίας και συμπληρώνονται με τα Silence broken που και δύσκολο σαν τραγούδι είναι και έχει φόρμες και ήχους από ελληνική rock σκηνή, το Phantom που η σκοτεινή του τραγουδοποίια συναντά την μελαγχολία , το Ι need you (που μαζί με το Sweet Departure είναι από τα πιο αγαπημένα μας) είναι τραγούδι folk-country που σίγουρα θα το ακούσετε σε κάποια παραλία να παίζεται με κιθάρες γύρω από την φωτιά, το Maybe youll see με άρωμα Neil Young και το Willie trouble που οι στίχοι του μιλούν για την οικονομική ανέχεια και έχει χρώματα από τον Bob Dylan.




Ο Βασίλης ίσως είναι από τους μοναδικούς στην Ελλάδα που τραγουδάει folk-rock-country με ξένο στίχο  και δεν ξέρω τι έχει στο μυαλό του για μετά αλλά ότι και να έχει πιθανότατα θα μας εκπλήξει και πάλι ευχάριστα.


Ps. Αν θέλετε να μάθετε πως η folk και η παραδοσιακή νησιώτικη μουσική μπορούν να συνυπάρξουν σε μια μουσική ενότητα, ακούστε Sweet departure μαζί με τα αιθέρια φωνητικά της Dusk.